Вопрос чем-то напоминает математическую задачку. Чтобы найти ответ, нужно доказать, что так быть не может, или же найти хотя бы одно решение. Второй путь значительно сложнее - сомневаюсь, что тот, кто уже достиг высокой цели преступным путем, сознается в содеянном. Самому же убивать и обманывать не хочется. Вот, решение найдено! Человеческая природа не допустит.
The Universities in Ireland
In the turbulent centures that followed the Norman invasi - on, several efforts were made to establish universities in
Ireland. In 1311, John de Leah, Archbishop of Dublin, obtained a bull from Pope Clement V authorizing him to establish a uni - versity in Dublin, but he died before anithing could be accom - plished. An attempt was made in 1465 to found a university in Drogheda; this was to be endowed, as far as the Prliament of the England Pale could do it, with all the rights and privile - ges of the university of Oxford. The parliament concerned was presided over by Tomas, Earl of Desmond; two ears later he was attainted and beheaded, his estates were confiscated, and once more the idea of a university came to nothing. At last, in 1591, the idea was realized.
Перевод текста: The Universities in Ireland
Мне особенно хотелось бы подчеркнуть, как сам автор говорит об Игнатьиче: "Был он родом здешний - сибиряк и природой самой приучен почитать "опчество", считаться с ним, не раздражать его, однако шапку при этом лишка не ломать, или, как здесь объясняются, - на давать себе на ноги топор ронить." Именно это одно предложение, по моему мнению, и заключает в себе весь смысл рассказа. Разбираться же в характере Игнатьича нужно последовательно.
Найбольш паслядоўна прыкметы постмадэрнісцкай эстэтыкі і стылістыкі выявіліся ў творчасці аўтара трох кніг паэзіі – “Старыя вершы” (2003), “Лісты з-пад коўдры” (2004), “Землякі, альбо Беларускія лімэрыкі” (2005) – А. Хадановіча. “Постмадэрнасць Хадановіча, – зазначае вядомы сучасны ўкраінскі пісьменнік Ю. Андруховіч, – уласна кажучы, ляжыць на паверхні, дакладней – аж крычыць з яе. Найперш як падкрэсленая каляжнасць, цытатнасць, пародыяцэнтрычнасць”. Сапраўды, інтэртэкстуальнасць – адна з вызначальных рыс паэзіі А. Хадановіча.
Постмадэрнізм – надзвычай цікавае і разам з тым цьмянае паняцце. Складанасць яго азначэння найперш палягае ў тым, што ў сучаснай літаратуразнаўчай навуцы адсутнічае адзіны падыход да асэнсавання гэтай з’явы. Іншымі словамі, актуальным падаецца пытанне аб вытлумачэнні постмадэрнізму як арыгінальнага тыпу светаўспрымання, літаратурнага накірунку ці мастацкага стылю. Справа ўскладняецца той акалічнасцю, што ў айчынным вербальным мастацтве, і найперш вершатворчасці, “чыстых” постмадэрнісцкіх твораў амаль не сустракаецца. Мае месца хутчэй больш ці менш паслядоўнае выкарыстанне прыёмаў эстэтыкі і пастулатаў філасофіі “пост” і арганічнае спалучэнне іх з рысамі авангардна-мадэрнісцкага эстэтычнага дыскурсу. Таму неабходна выразна размяжоўваць змест названых паняццяў, якія паводле пэўных мастацка-філасофскіх крытэрыяў могуць выступаць нават супрацьлеглымі, палярнымі.
Our country
Russia is one of the largest countries in the world. The vast territory of Russia lies in the eastern part of Europe and the northern part of Asia.
Russia is washed by 12 seas and three oceans. It borders on many countries, such as Mongolia and China in the south-east, Finland and Norway in the north –west and so on.
Міфалагічнае светаадчуванне нашых продкаў грунтавалася на непасрэднай наіўнасці, веры ў адухоўленасць сусвету, гарманічным суіснаванні ў ім жывога і нежывога пачаткаў, амбівалентнасці, магчымасці пераўтварэнняў. Цікавасць да язычніцкай свядомасці, асэнсавання вытокаў духоўнай культуры беларусаў звязваецца найперш з творчасцю сучасных неарамантыкаў, хаця ў апошнія дзесяцігоддзі фальклорна-міфалагічныя матывы паслядоўна ўжываюцца творцамі самых розных мастацка-эстэтычных арыентацый: Р. Барадуліным, Я. Сіпаковым, А. Разанавым, А. Мінкіным, А. Сысам, В. Шніпам, А. Дэбішам, М. Скоблам і інш. Пры гэтым кожны з паэтаў кіруецца адметнай матывацыяй і, адпаведна, прынцыпамі паэтычнага ўвасаблення згаданых матываў ва ўласнай вершатворчасці.