Маючы кожны дзень на стале дастаткова хлеба, i жытняга, i пшанiчнага, мы рэдка задумваемся над тым, якую важную ролю мае для нас гэтая простая на першы погляд страва. Значнасць яго мы разумеем толькi тады, калi хлеба ў нас няма. Менавiта такая думка вынiкае з твора М. Танка «Прытча пра Хлеб».
Сёння на уроку мы закончылi вывучэнне аповесцi Васiля Быкава «Жураўлiны крык». Гэтая аповесць, як i iншыя творы Быкава, што я прачытаў, — пра вайну. Апiсання ваенных дзеянняў у творы не шмат, больш старонак адведзена апiсанню настрою i стану герояў, iх успамiнам i перажыванням. З усiх салдат, якiя засталiся на пераездзе затрымлiваць ворага, мне найбольш спадабаўся Свiст. Вясёлы i знаходлiвы, Вiцька дапамагаў воiнам забыцца пра тое, што iх, магчыма, чакае смерць. Яго жарты падымалi ў салдат настрой. Вiцька Свiст сам вельмi шчодры чалавек i не любiць скупых. Гэтая рыса яго характару вельмi добра раскрываецца ў эпiзодзе з салам Пшанiчнага. iншы на яго месцы мог бы дамовiцца з Пшанiчным i цiхенька з'есцi сала толькi ўдваiх. Але Вiцька так нiколi не зрабiў бы. Ён добра разумее, што ўсе воiны галодныя. Таму, забраўшы падманам сала ў Пшанiчнага, Вiцька прапануе зварыць кашу на ўсiх. Вядома, не вельмi добра, што ён гэта зрабiў падманам, але ў дадзенай сiтуацыi iннiага выйсця не было.
Устная тема по английскому языку с переводом: English Speaking Countries
English Speaking Countries
Great Britain, USA, Canada, Australia and New Zealand are English speaking countries. They are situated in different parts of the world and differ in many ways.
У творы французскага пiсьменнiка Андрэ Маруа расказваецца аб тым, як маладая жанчына купiла празрысты мурашнiк толькi таму, каб паказваць гэты незвычаины цуд свайму каханку. Болып за ўсё жанчыну ўразiла тое, што мурашы вельмi мала ядуць i самае галоўнае — у першую чаргу кормяць сваю каралеву.
На мой погляд, здрада — гэта вельмi цяжкi грэх. У творы Праспера Мерымэ гэта паказана вельмi яскрава. Беглы чалавек Джанэта папрасiў малога Фартунату схаваць яго ад палiцыi. iнпiымi словамi, гэты чалавек даручыў Фартунату свае жыццё. Хлопчык згадзiўся схаваць, а пасля, калi палiцэйскiя прапанавалi яму гадзiннiк, указаў на месца схованкi Джанэта.
Юрый Гораў парушыў загад нiкога не перапраўляць на другi бераг ракi. Ён не мог не пераправiць жанчыну, якая везла загад аб вызваленнi свайго мужа ад смерцi: не дазваляла сумленне. Учынак Горава можна ацанiць па-рознаму. З аднаго боку, ён афiцэр i павiнен безагаворачна выконваць загады свайго камандзiра, з другога боку — у кожнага чалавека павiнна быць сумленне i галава на плячах. Загады прыдумваюць таксама не багi, а такiя ж людзi.
Пазнаёмiўшыся з галоўным героем твора Несцеркам, мы адразу трапляем на кiрмаш. Вiталь Вольскi па-майстэрску апiсаў гэты святочны дзень на Беларусi. Здаецца, што аўтар сам разам з Несцеркам, Насцяй, Юрасём i iншымi героямi прайшоўся па кiрмашы.
Паўсюль шум, мiтусня, гоман. Людзей столькi, што здаецца, у хаце не засталося нiводнага чалавека. Наўкол стаяць палаткi рамеснiкаў i гандляроў. Чаго тут толькi няма: бублiкi, абаранкi, разнастайныя ласункi, усялякiя ўпрыгожваннi для дзяўчат i жанчын, каляровыя хусткi, тканiны, драўляны i глiняны посуд i шмат чаго iншага.